بر سنّت طعن كرده و هركه بر سنّت طعن كرد بر توكّل طعن كرده و هركه بر توكّل طعن كند بر ايمان طعن كرده است . پيغمبر فرمود : تواناترين كس او است كه به خدا توكّل كند ، سعادتمندتر كسى است كه تقوى ( پرهيزكارى ) پيشه كند و غنىترين كسى است كه روزى خدائى را استوارتر از دارائى خود بداند . [ آيات 168 - 160 ] ( تفسير لفظى ) 160 - إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَكُمْ وَ إِنْ يَخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِي يَنْصُرُكُمْ مِنْ بَعْدِهِ وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ . اگر خداوند شما را يارى دهد هيچ كس بر شما پيروز نمىشود و اگر فروگذارد و خوار گرداند ، پس كيست بعد از شكست شما را يارى دهد ؟ و بايد مؤمنان كار خود را به خدا واگذارند . 161 - وَ ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَغُلَّ وَ مَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِما غَلَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ . هرگز روا نبود كه پيغمبر غلّ و خيانت كند و هركس به چيزى خيانت كند روز رستاخيز آن چيز را با خود و بال آورد ، پس از آن هركسى سزاى كار خود را مىيابد و بهترين پاداش كار او را دهند . 162 - أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّهِ كَمَنْ باءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ . آيا كسى كه در پى خشنودى خدا رود مانند كسى است كه به خشم خدا گرفتار شده و بازگشت‌گاه او دوزخ است ؟ كه بد بازگشتى است ! ؟ 163 - هُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما يَعْمَلُونَ . اين دو گروه را درجه و مرتبه‌ها است نزد خداوند ، و خداوند به‌آنچه آنها مىكنند آگاه است . 164 - لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ . خداوند بر مؤمنان منّت نهاد كه پيمبرى از ميان خودشان برانگيخت كه به ايشان آيات خداوند را مىخواند و آنان را پاك و منزّه مىگرداند و كتاب خدا و حكمت به آنان مىآموزد ، درحالىكه پيش از آن در گمراهى آشكار بودند ! 165 - أَ وَ لَمَّا أَصابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَيْها قُلْتُمْ أَنَّى هذا قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . آيا وقتى كه ( در جنگ احد ) بشما مصيبتى رسيد درحالىكه ( در جنگ بدر ) دو برابر آن به دشمن رسيده بود ! شما مىپرسيد : كه مصيبت از كجا بما رسيد ؟ بگو : اى پيغمبر ، از نزد خود شما است ( و نتيجهء تخلّف از فرمان به طمع غنيمت است ) زيرا خداوند بهر كارى و بهر چيزى توانا است . 166 - وَ ما أَصابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَ لِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِينَ . و آنچه بشما رسيد ( در جنگ احد ) روزى كه دو گروه بهم رسيدند ، البته به خواست خداوند بود ( كه سزاى عمل شما را داد ) و براى آنكه مؤمنان ببينند و بدانند . 167 - وَ لِيَعْلَمَ الَّذِينَ نافَقُوا وَ قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا قاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوِ ادْفَعُوا قالُوا لَوْ نَعْلَمُ قِتالًا لَاتَّبَعْناكُمْ . و تا منافقان ببينند و بدانند كه به آنها گفتند : بيائيد در راه خدا جنگ كنيد يا از مؤمنان دفاع كنيد گفتند : اگر ما جنگ را مىدانستيم شما را پيروى مىكرديم ! هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْإِيمانِ يَقُولُونَ بِأَفْواهِهِمْ ما لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما يَكْتُمُونَ . آنان كه اين سخن گفتند آن روز به كفر نزديك‌تر